| تبليغات | X |
بيگانه ؛نوشته ی آلبر کامو : سرگذشت بظاهر عادي يك انسان بيگانه با دنياي امروز است . مردي كه در مراسم خاكسپاري مادرش سوگواري نمي كند چرا كه مرگ را مي شناسد .زندگي براي اين مرد يك روال عادي و كسالت بار نيست ؛ اما تمامي زواياي اين روند براي او از پيش تعيين شده و شناخته شده است ؛ گويي كه يك بار ديگر اين زندگي را آزموده است . او بر خلاف سايرين نقش بازي نمي كند و در بازي همگاني زندگي شركت نمي جويد . شخصي ست غير قابل تصور و نا شناخته براي اطرافيانش ، كه متهم است به بي تفاوتي و جنايت ناديده انگاشتن روز مره گي هاي زندگي .
يكي از عبارتهاي مجذوب كننده اين كتاب بدين صورت به تصوير كشيده شده است :
" شب ، ماري آمد پيشم و ازم پرسيد كه آيا دلم مي خواد باهاش ازدواج كنم ؟ گفتم كه اين به حالم توفيري نمي كند و اگر خوش دارد مي توانيم ازدواج كنيم . آن وقت مي خواست بداند كه آيا دوستش دارم ؟ مثل يك دفعه ي پيش جواب دادم كه اين معنايي ندارد و بي گمان دوستش ندارم . گفت پس چطور باهام ازدواج مي كني ؟ برايش توضيح دادم كه اين هيچ اهميتي ندارد و اگر او دلش مي خواهد مي توانيم ازدواج كنيم . "
آلبر كامو نويسنده ي تواناي اين داستان در شرح اين كتاب چنين مي نويسد :
" در جامعه ي ما هر آدمي كه در سر خاكسپاري مادرش نگريد ، خودش را در معرض اين خطر مي اورد كه محكوم به مرگ شود ؛ مرادم از آن گفته جز اين نبود كه قهرمان كتاب محكوم مي شود ، زيرا در بازي همگاني شركت نمي كند . بيدن معني او با جامعه اي كه در آن مي زيد بيگانه است . در حاشيه ، در كناره ي زندگي خصوصي منزوي و لذت جويانه پرسه مي زند ...
اگر آدم از خودش بپرسد كه مورسو ( شخصيت اول داستان ) ازچه باره در بازي همگاني شركت نمي كند ، پاسخش ساده است : مورسو از دروغ گفتن سر باز مي زند ؛ دروغ گفتن نه تنها آن است چيزي را كه راست نيست بگوئيم بلكه همچنين و بويژه آن است كه چيزي را راست تر از آنچه هست بگوئيم . بنابراين ، آدمي چندان بر خطا نيست كه در بيگانه سرگذشت انساني را بخواند كه بدون هيچ گونه نگرش قهرمانانه مي پذيرد كه جانش را بر سر راستي بگذارد . "
اين داستان اگر چه بظاهر بسيار معمولي ست و شايد هزاران بار آن را شنيده يا خوانده باشيد ؛ اما طوري ساخته و پرداخته شده است كه شما را مجذوب به ادامه ي آن مي سازدبطوري كه در پايان شايد به جرات بتوان گفت شما نيز بيگانه خواهيد شد
