زندگی شاید همین باشد

::: یه مرد بود ... یه مرد ... :::

mahwar — Thu, 22 Oct 2009 07:52:18 GMT

حرف اول :

با چیزهایی که آرزومند یا نیازمند به دست آوردنشان هستید ... از در دوستی بر آئید .

" فلورانس اسکاول شین "

فرهاد مِهراد (۲۹ دی ۱۳۲۲، تهران – ۹ شهریور۱۳۸۱، پاریس) معروف به فرهاد؛ خواننده، آهنگ‌ساز و نوازندهٔ ایرانی بود. از معروف‌ترین آهنگ‌های او می‌‌توان به «جمعه»، «کودکانه»، «وحدت»، «گنجشکک اشی مشی» و «شبانه» اشاره کرد.

سال‌های کودکی

فرهاد ۲۹ دی ۱۳۲۲ در تهران متولد شد. پدرش رضا مهراد، کاردار ایران در کشورهای عربی بود. فرهاد تا ۸ سالگی که به همراه خانواده به تهران بازگشت در عراق زندگی می‌کرد. برادر بزرگ فرهاد ویولن می‌نواخت. یکی از دوستان برادرش متوجه علاقهٔ فرهاد به موسیقی می‌شود و از خانواده فرهاد می‌خواهد که سازی برای او تهيه کنند. با اصرار برادرش يک ویولن‌سل برای او تهیه می‌کنند و تمرینات فرهاد آغاز می‌شود. ولی عمر تمرینات ویولن‌سل از ۳ جلسه فراتر نرفت و دست روزگار ساز او را شکست

سال‌های جوانی و شهرت

بعد از ترک تحصیل در کلاس یازدهم با یک گروه نوازندهٔ ارمنی آشنا می‌شود و با استفاده از سازهای آنان به صورت تجربی نواختن را می‌آموزد و مدتی بعد به عنوان نوازندهٔ گیتار در همان گروه شروع به فعالیت می‌کند. فرهاد دو سال نیز به انگلستان رفت و در آنجا با موسیقی پاپ آن سال‌های انگلستان آشنا شد. پس از بازگشت به ایران فرهاد اولین اجرای موسیقی خود را در هتل ریمبو در خیابان ایرانشهر تهران اجرا کرد. سپس به اجرای برنامه در رستوران کوچینی ادامه داد و در آنجا به فرهاد بلک‌کَتس مشهور شد. در این دوران در کافه‌های مختلف تهران به خواندن آوازهایی از گروه‌های معروف موسیقی آن زمان از جمله بیتل‌ها، الویس پریسلی، و ری چارلز می‌پرداخت. در همین دوره ترانهٔ «اگه یه جو شانس داشتیم» را برای دوبلهٔ فیلم بانوی زیبای من خواند که در فیلم استفاده شد. در ۱۳۴۸ فرهاد برای ترانهٔ «مرد تنها» (با آهنگ اسفندیار منفردزاده و شعر شهیار قنبری) در فیلم رضا موتوری (به کارگردانی مسعود کیمیایی) آواز خواند. این ترانه در سال ۱۳۴۹ هم‌زمان با اکران فیلم به شکل صفحهٔ موسیقی منتشر شد. در ۱۳۵۰ ترانهٔ «جمعه» (کار منفردزاده و قنبری) را برای فیلم خداحافظ رفیق (به کارگردانی امیر نادری)، در ۱۳۵۱ ترانهٔ «خسته» را برای فیلم زنجیری، و در ۱۳۵۶ ترانهٔ «سقف» (کار منفردزاده و ایرج جنتی عطایی) را برای فیلم ماهی‌ها در خاک می‌میرند خواند.

در همین سال‌ها(اوایل دههٔ ۱۳۵۰) فرهاد با دختری به نام مونیکا آشنا شد و با او ازدواج کرد اما سرانجام این ازدواج جدایی بود. بعدها یعنی در اواخر همین دهه فرهاد با پوران گلفام ازدواج کرد و تا پایان عمر با او زندگی کرد. تا سال ۱۳۵۷ و انقلاب ایرانخواب در بیداری را منتشر کرد که چند ترانهٔ فارسی و چند ترانهٔ انگلیسی داشت. در این نوار فرهاد پیانو هم می‌نواخت و بعضی از آهنگ‌ها را هم خود ساخته بود. در ۱۳۷۴ نیز اولین کنسرت بعد از انقلابش را در کلن اجرا کرد. در ۱۳۷۶ آلبوم وحدت او نیز منتشر شد که شامل ترانه‌های دههٔ ۱۳۵۰ او بود. در ۱۳۷۷ توانست در هتل شرق تهران کنسرت اجرا کند و آلبوم برف را نیز منتشر کرد. در ماجرای محاکمهٔ غلامحسین کرباسچی یادداشتی در روزنامهٔ توس (۱۸ مرداد ۱۳۷۷) چاپ کرد تحت عنوان «معرفت آقای شهردار» که در آن به حمایت از کرباسچی پرداخته بود.

سال‌های پایانی و بیماری

پس از انتشار آلبوم «برف»، فرهاد درصدد تهيه آلبومی با نام «آمین» بود که ترانه‌هایی از کشورها و زبان‌های مختلف را در بر می‌گرفت. اما از مهرماه ۱۳۷۹ بیماری او جدی شد. فرهاد به بیماری هپاتیت سی مبتلا بود و در نتیجهٔ عوارض کبدی ناشی از آن در خرداد ۱۳۸۱ برای درمان به لیل در فرانسه رفت و در ۹ شهریورهمان سال پس از مدتی اغما در بیمارستان، در سن ۵۹ سالگی درگذشت و در ۱۳ شهریور در گورستان تیه در پاریس دفن شد.

۱
يه شب مهتاب ~ ماه مياد تو خواب
منو می‌بره ~ کوچه به کوچه
باغ انگوری ~ باغ آلوچه
دره به دره ~ صحرا به صحرا
اون جا که شبا ~ پشت بيشه‌ها
يه پری مياد ~ ترسون و لرزون
پاشو ميذاره ~ تو آب چشمه
شونه‌می‌کنه ~ موی پريشون…

۲
يه شب مهتاب ~ ماه مياد تو خواب
منو می‌بره ~ ته اون دره
اون‌جا که شبا ~ يکه و تنها
تک‌درخت بيد ~ شاد و پراميد
می‌کنه به‌ناز ~ دسشو دراز
که يه ستاره ~ بچکه مث
يه چيکه بارون ~ به جای ميوه‌ش
نوک يه شاخه‌ش ~ بشه آويزون…

۳
يه شب مهتاب ~ ماه مياد تو خواب
منو می‌بره ~ از توی زندون
مث شب‌پره ~ با خودش بيرون،
می‌بره اون‌جا ~ که شب سيا
تا دم سحر ~ شهيدای شهر
با فانوس خون ~ جار می‌کشن
تو خيابونا ~ سر ميدونا:
«ــ عمو يادگار! ~ مرد کينه‌دار!
مستی يا هشيار ~ خوابی يا بيدار؟»
مستيم و هشيار ~ شهيدای شهر!
خوابيم و بيدار ~ شهيدای شهر!
آخرش يه شب ~ ماه مياد بيرون،
از سر اون کوه ~ بالای دره
روی اين ميدون ~ رد می‌شه خندون
يه شب ماه مياد

وب‌گاه فرهاد مهراد

تو فکر یک سقفم/ یک سقف بی روزن // یک سقف پا برجا / محکم ترازآهن

دانلود

وحدت

کودکانه

آوار

سقف

گنجشکک اشی مشی

مرد تنها ( موسیقی فیلم رضا موتوری )

خسته ( موسیقی فیلم زنجیری )

جمعه ( موسیقی فیلم خداحافظ رفیق )

کوچه ها

آئینه ها

هفته خاکستری

شهیدان شهر ( موسیقی فیلم داش آکل )

حرف آخر :

چون بید خم شو ... چون بلوط مقاوم باش " نویسنده ناشناس"

::: طلوع :::

mahwar — Sat, 10 Oct 2009 06:32:18 GMT

حرف اول :

-زندگی ملال آور نیست، اما شماری از مردم کسالت را بر می گزینند. ملال انتخابی و اختیاری است...

سلام نام خداست !

نوشتم " عشق " گفتند بیهوده است

گفتند مردن به ز نادانی

گریستم ... خندیدند

گفتم مردن به ز تنهائی

آمدم

ماندم

خندیدم

تنیدم

بالیدم

پریدم

و اینك ایستاده ام

نه افتاده و سر به زیر!

ریشه در خاك

سر در افلاك

بگذار همه بدانند

عشق من زندگی ست

عاشقم ... پس هستم !

خدایا زیستنم از توست

بگذار مردنم نیز برای تو باشد!

حرف آخر :

« اصلی که ما با آن زندگی می کنیم و می میریم این است که اگر کاری را می توانیم خوب انجام دهیم,بگردیم و ببینیم چگونه می توانیم آن را بهتر انجام دهیم. »
دونالد پترسن رئیس اسبق کمپانی ماشین آلات فورد

::: تصوير اتفاقي :::

::: بیگانه :::

mahwar — Tue, 21 Jul 2009 15:11:18 GMT

بيگانه ؛نوشته ی آلبر کامو : سرگذشت بظاهر عادي يك انسان بيگانه با دنياي امروز است . مردي كه در مراسم خاكسپاري مادرش سوگواري نمي كند چرا كه مرگ را مي شناسد .زندگي براي اين مرد يك روال عادي و كسالت بار نيست ؛ اما تمامي زواياي اين روند براي او از پيش تعيين شده و شناخته شده است ؛ گويي كه يك بار ديگر اين زندگي را آزموده است . او بر خلاف سايرين نقش بازي نمي كند و در بازي همگاني زندگي شركت نمي جويد . شخصي ست غير قابل تصور و نا شناخته براي اطرافيانش ، كه متهم است به بي تفاوتي و جنايت ناديده انگاشتن روز مره گي هاي زندگي .

يكي از عبارتهاي مجذوب كننده اين كتاب بدين صورت به تصوير كشيده شده است :

" شب ، ماري آمد پيشم و ازم پرسيد كه آيا دلم مي خواد باهاش ازدواج كنم ؟ گفتم كه اين به حالم توفيري نمي كند و اگر خوش دارد مي توانيم ازدواج كنيم . آن وقت مي خواست بداند كه آيا دوستش دارم ؟ مثل يك دفعه ي پيش جواب دادم كه اين معنايي ندارد و بي گمان دوستش ندارم . گفت پس چطور باهام ازدواج مي كني ؟ برايش توضيح دادم كه اين هيچ اهميتي ندارد و اگر او دلش مي خواهد مي توانيم ازدواج كنيم . "

آلبر كامو نويسنده ي تواناي اين داستان در شرح اين كتاب چنين مي نويسد :

" در جامعه ي ما هر آدمي كه در سر خاكسپاري مادرش نگريد ، خودش را در معرض اين خطر مي اورد كه محكوم به مرگ شود ؛ مرادم از آن گفته جز اين نبود كه قهرمان كتاب محكوم مي شود ، زيرا در بازي همگاني شركت نمي كند . بيدن معني او با جامعه اي كه در آن مي زيد بيگانه است . در حاشيه ، در كناره ي زندگي خصوصي منزوي و لذت جويانه پرسه مي زند ...

اگر آدم از خودش بپرسد كه مورسو ( شخصيت اول داستان ) ازچه باره در بازي همگاني شركت نمي كند ، پاسخش ساده است : مورسو از دروغ گفتن سر باز مي زند ؛ دروغ گفتن نه تنها آن است چيزي را كه راست نيست بگوئيم بلكه همچنين و بويژه آن است كه چيزي را راست تر از آنچه هست بگوئيم . بنابراين ، آدمي چندان بر خطا نيست كه در بيگانه سرگذشت انساني را بخواند كه بدون هيچ گونه نگرش قهرمانانه مي پذيرد كه جانش را بر سر راستي بگذارد . "

اين داستان اگر چه بظاهر بسيار معمولي ست و شايد هزاران بار آن را شنيده يا خوانده باشيد ؛ اما طوري ساخته و پرداخته شده است كه شما را مجذوب به ادامه ي آن مي سازدبطوري كه در پايان شايد به جرات بتوان گفت شما نيز بيگانه خواهيد شد

دریافت فایل پی دی اف " بیگانه" اثر آلبر کامو

اي تي بي

mahwar — Sun, 14 Jun 2009 14:56:14 GMT

ATB

Andre Tanne Berger ملقب به Atb در روز 25 فوریه سال 1973 در هامبورگ آلمان متولد شد.

او کار خود را در سن 14 سالگی در کلوپ های شبانه آغاز کرد. این فعالیت های او در سال 1992 رنگ چشمگیری به خود گرفت و پس از سال ها تلاش در سال 1997 با انتشار آهنگ معروف (Till I Come (9PM شهرت جهانی یافت. در سال 1999 آلبوم Movin Melodies را منتشر کرد که با 26 میلیون نسخه فروش در سراسر دنیا عنوان پر فروشترین آلبوم سال را به خود اختصاص داد. در سال 2000 دومین آلبوم خود را در دو CD با نام Two Worlds به بازار عرضه کرد. اثر بعدی او Dedicated بود که در نوامبر 2002 خارج گردید. در این آلبوم می توان به آهنگ های معروفی چون Let U Go و Hold You اشاره کرد. Addicted to music چهارمین آلبوم او می باشد که بر خلاف آلبوم های قبلی نتوانست جایگاه او را حفظ کند.

اما No Silence: نسبت به Addicted to music جذابیت بیشتری در آن دیده می شود Ecstasy آهنگ معروف این آلبوم می باشد که به صورت Single شش میلیون نسخه از آن در اروپا به فروش رفت.

آلبوم جديد ATB با نام future_memories اخيرا به بازار آمده كه من به شخصه آهنگهاي آن را بسيار مي پسندم و دوست دارم و روزي نيست كه به ان گوش ندهم.

بهترين آهنگهاي اين آلبوم بي نظير رو در زير براي دانلود گذاشتم ؛ اما به شما توصيه مي كنم كه حتمن اين آلبوم رو دانلود كنيد .

نكته : در سه لينك اول پس از كليك بر روي لينك در سمت چپ صفحه اي كه باز مي شود يك كد تصويري را در جايگاه آن تايپ كرده و بعد از تائيد آهنگ را دانلود كنيد.

پيوست : درحين گوش دادن به معناي شعر هم فكر كنيد .

کابوس

mahwar — Tue, 26 May 2009 07:10:18 GMT

يك نشانه :

" انسان چيزي را از دست مي دهد كه يا حق الهي او نباشد ، و يا آنقدر كه بايد و شايد عالي نباشد ."

برگرفته از كتاب " چهار اثر از فلورانس اسكاول شيل "

آنجا نشسته است

با قاصدكي بر شانه

بر ايوان تاريك و روشن

و گلهاي سپيد و زرد افتاده بر ديوار را هرس مي كند

من او را مي بينم

_هر روز در آينه _

سالخورده تر از هميشه

نيستم در لحظه ي بودن

و گيسوان تباه سياهم در سوگ او سپيد مي شوند

اشتياق ؛

چه واژه ي گنگي ست بر شاخه هاي شكسته ي نفسم

با من چه ها كه نمي كنند اين لحظه هاي شوم

غريبه اند با روياهاي من

اين شاپركهاي سوخته

و باد كه زوزه مي كشد تا به صبح

ميان تكه پاره هاي هستي ام

چه سالخورده ام امروز

شكسته تر از شاخه هاي عريان باد

شعرهايم ؛

واژه هايي گنگ كز همه سو ز من مي گريزند

طرح هايم ؛

جرقه هاي نور كه در چشمان من كور مي شوند

آه... !

دختري را مي شناختم

كه نيمه شبي تنها

با قاصدكي نشسته بر شانه

خود را از حلقه ي شكسته ي ماه آويخت

و شب سوگوار او شد

من او را مي بينم

با قاصدكي بر شانه

سالخورده تر از هميشه ...

يك اشاره :

" هر انساني را بيان كامل نفس است . يعني جايي هست كه تنها او بايد پر كند ، نه كس ديگر . كاري هست كه تنها او بايد به انجام برساند ، نه كس ديگر و اين تقدير اوست . "

برگرفته از كتاب " چهار اثر از فلورانس اسكاول شيل "

عکس اتفاقی :

mahwar — Sun, 24 May 2009 05:44:18 GMT

::: حکایت یک داستان :::

mahwar — Tue, 12 May 2009 09:17:21 GMT

يك اشاره :

"من مانند حضرت آدم از درخت معرفت چشيده بودم ، زنجيرهاي وجدان كه كشيش روستا سعي داشت مرا به آن به بند كشد ، به گونه اي جبران ناپذير از هم گسسته بود . ترس از مرگ را وانهاده بودم . در نتيجه براي زندگي ديگران حرمتي قائل نبودم . مرگ يگانه قدرت بود و من مددكار داوطلب و فعال آن بودم "

" منتخب از متن كتاب – از زبان اريك "

شبح اپرا ؛ داستان مردي ست كه با چهره ي كريه و زشت بدنيا مي آيد و حتي مادرش پس از تولد او آرزو مي كند كه كاش اين كودك ِ هيولا بميرد و او را به خاك بسپارد .

مردي با نبوغ و استعدادي باور نكردني در زمينه ي موسيقي و معماري كه موسيقي دست و ذهن ساخته اش " دون ژوان " جسم و روح شنوندگانش را به ويراني مي كشاند ، گويي جسم و روح در اختيار شنونده نيست .

او بشدت از جنس زن گريزان است چرا كه نطفه ي اين انزجار از همان كودكي اش توسط مادر در بطن او كاشته شده است و در 5 سالگي اش بخاطر ترس و انزجار مادر از چهره اش از بوسه ي روز تولد محروم مي شود و تخم نفرت در وجود او پا مي گيرد .

او چنان نسبت به زنان با ديده ي اغماض مي نگرد كه زناني كه با او برخورد دارند دچار نوعي حس سرخوردگي و ناديده انگاري مي گردند ، چيزي كه براي او كمترين اهميت را داراست .

آنچه كه بيش از همه شما را به دنبال كردن داستان ترغيب مي كند ، بي نيازي اريك ( شبح اپرا) به جنس آدميان است .او انگار هيچ چيز و هيچ كس جز خود و توانمندي هاي خود را نمي بيند .

بخاطر ظاهر هولناك و منش غير عادي اش كه آميزه ي عجيبي از شرارت و جوانمردي ست ، فردي منزوي از اجتماع پيرامونش مي ماند و گاه خصيصه هاي شيطاني اش همچون عطش او به كشتار جنس انسان در كنار مهرباني اش با كودكي مريض و رو به مرگ غير قابل تصور است .

علاقه ي سيري ناپذيرش به موسيقي و معماري او را به پاريس مي كشاند و ساختمان اپراي پاريس را كه شكوه نبوغ او را به نمايش مي گذارد علي رقم سختي هاي فراوان بنا مي كند .

در سردابه هاي زير ساختمان اپرا براي خود قلمرويي با شكوه مي آفريند كه تنها خود از آن آگاه است ، هر شب به مراسم اپرا مي آيد و با چهره ي ماسك دارش مردم را مي ترساند و به حماقت انسان مي خندد .

اما سرنوشت علي رقم زندگي سراسر عذاب آورش ، پايان زيبايي براي او در نظر دارد و اكنون وقت آن است كه بعد ازحدود 50 سال انزوا و دوري گزيني از عشق و انسان ، روح و جسم اودرگير عشقي زميني گردد .

آري ، اريك عاشق " كريستين " دختر خواننده ي اپرا مي شود كه شباهت غير قابل تصوري با مادرش دارد . اما اين عشق نيز نوعي تملك اريك بر صداي زيباي كريستين در هنگام اجراي اپراست و شايد به نوعي از عشقش به موسيقي نشآت گرفته كه 6 ماهه ي آخر زندگي اش را وقف باروري و حفاظت از صداي كريستين مي سازد و منجر به حس تملك جويي او بر جسم كريستين نيز گرديده ؛ بطوري كه حاضر است براي نيل به اين هدف رقيب خود را از ميان بردارد .

كريستين اريك را فرشته ي موسيقي خويش مي داند ، در ابتدا ازاو مي ترسد اما كم كم به او خو مي گيرد ، اما ا زگفتن اينكه نمي تواند تمام عمر خود را در سردابه هاي اپرا سپري كند ابا دارد و قصد مي كند تا با دلداده ي خود بگريزد و اينجاست كه نقشه هاي انتقام جويانه و تصاحب عشق انهم بصورتي وحشت آور خواننده ي داستان را ميخكوب مي كند كه گاه احساس مي كني خود نيز در آن صحنه هاي شكنجه و دلهره آور حضور داري .

كريستين تسليم خواسته ي اريك مي شود تا دلداده ي خود را از مرگ نجات دهد او خود و جسمش را به او ارزاني مي دارد و رقيب اريك در قبال حفظ جانش تنها نقش يك محافظ براي محافظت و پرورش فرزند اريك را بر عهده مي گيرد .

اريك كسي ست كه ديگران مجذوب نبوغ و استعداد شگرف او هستند اما نمي توانند به چهره ي او بنگرند و از او فراري اند و اين باعث خشم و انزجار او از آدميان است .

در متن داستان گاه تخيلات با واقعيات در هم مي آميزد و از تاريخ يك بناي معماري كلاسيك چنان صحبت مي شود كه گويي در زمان خلق آن شما نيز حضور داشته ايد .

شخصيت اريك يك شخصيت منحصر به فرد است ، كسي كه به اين دنيا هيچ تعلق خاطري نداشته و شايد بتوان گفت تنها براي مقاصد خاصي پا به عرصه ي وجود مي گذارد . شخصيتي كه گاه چون كودكي نرم و منعطف و گاه به قاتلي خطرناك تبديل مي شود .

اين اثر كلاسيك ، موسيقيايي و منحصر به فرد ؛ توسط " گاستون لرو " در سال 1910 نوشته شده كه 6 ماهه ي آخر زندگي اريك را به نمايش در آورده است .

" سوزان كي " بار ديگر اين داستان را از زمان تولد تا مرگ اريك به صورتي تماشايي به رشته ي تحرير آورده است .

سوزان كي در بخش انتهايي كتاب خويش ، درباره ي اين رمان چنين مي نويسد :

" شبحي كه در اين كتاب نشان داده مي شود ، شامل تمام برداشت هاي گوناگون از اين شخصيت در دو قرن اخير است و بديهي است كه مديون آفريننده ي نخستين آن " لرو " است . شخصيت افسانه اي داراي جذابيتي محسور كننده است كه زمان نمي شناسد و من ترديد ندارم كه فرآيند برداشتهاي نو از آن ، در قرنهاي آينده نيز ادامه خواهد يافت . "

از اين رمان دل انگيز فيلمي موزيكال ساخته شده است كه در نوع خود قوي و تأثير گزار است.

يك نشانه :

" آگاهي من از جهان كاملا دگرگون شده است و اكنون خود قديمي ام را شديدا تحقير مي كنم . تا قبل از آنكه با اريك آشنا شوم ، جز موجود بدبخت ناداني كه اسير محسوسات محدود خود باشد ، نبودم كه چيزي جز نمايش بعدي و لباس تازه در سر نداشتم .اكنون به گونه اي مي بينم و مي شنوم و مي فهمم كه 6 ماه پيش فراتر از فهم و شعور من بود ."

" منتخب از متن كتاب – از زبان كريستين درباره ي زندگي اش با اريك "

تصویر من

mahwar — Tue, 07 Apr 2009 07:33:18 GMT

یک نشانه :

"تصمیم مثل مار ماهی ست ؛ گرفتن آن آسان است ولی نگهداری آن مشکل "

..:: دوما ::..

تصویر من

او

بر پیکرم ایستاده است

و چشمانش در چشمان من

رنگ موهای مرا دارد

بدن ، دستان مرا دارد

او

بر پیکرم ایستاده است

و آرام

در سایه ی کمرنگم فرو می رود

مثل یک شهاب

در آسمان

آهسته اهسته سرد می شود

او

هیچ وقت مرا نمی بیند

تنها نگاه می کند مرا

و نمی گذارد بمیرم

رویاهایش

شب را به جنون می کشاند

و خورشید را ذوب می کند

او

مرا به خنده می خواند

و خود می بارد

تا من

ریشه بدوانم در عمق جاودانگی

سکوت می کنم

چرا که حرفی برای گفتن ندارم

با او ...

یک اشاره :

"بزرگترین درس زندگی این است که گاهی احمق ها درست می گویند ."

..:: چرچیل ::..

بسم الله الرحمن الرحیم

mahwar — Thu, 19 Mar 2009 18:34:18 GMT

::: معجزه ی خاموش :::

mahwar — Sat, 17 Jan 2009 06:03:18 GMT

یک اشاره :

"شعری کوتاه ، زیر گلدان یاس منتظر توست ! همه ی گلبرگها را می چینم برای تزئین رابطه ام با تو ...."

شبهای سرد سکوت
شبهایی به وسعت تنهایی دستان تو
که به سردی می گرایند
و به رنگ بخت من که سیاه می نماید

زمین رنگ شب دارد و شب رنگ غم
سایه هایی از دور بر دیوار خیالم می رقصند
آرزوهای دورم را به سخره می گیرند

چشمانم را به خوابهای مشوش تو می سپارم
نیمه شبها _دور از آغوشت _ چه سرد است
مثل نبض مردگان شاید
خفقان می پیچد میان رگهایم

سایه ها جان می بازند
و چشمانم در تاریکی مطلق یک رویا فراموش می شوند
پیش چشمم طرحی از رویاهای دیرین جان می گیرد
شاید تکه ای از ماه
یا حتی بال شاپرکی مرده
در دستان من است
سردم می شود
می غلتم به سوی تو
جای تو اما خالی ست

شب با تمام سیاهی اش بی هیچ ستاره ای در چشمانم فرو می ریزد
جایی دیگرم
جایی میان بودن و نبودن و مساله این است !!!
بودنی که می خواهند با تو نباشد
انگار نگاهی نیست تا باورم کند
تا مرا در کنار تو خوشبخت تصور کند

حسی غریب مرا به سقوط فرا می خواند
شب نظاره گر اشکهای بی دریغ من است
و به آرزوی ستاره گی ماندنم با تو می خندد

حرفهایی در دلم ماند
که سوخت بعد از آن ...
آرزوهایی کال
که بر شاخه های خیالم پلاسید
بعد از این ....

یک نشانه :

"من نوشتم از چپ ، تو نوشتی از راست ؛ وسط راه رسیدیم به هم !"